การศึกษาวิจัย เรื่อง “ 72 พรรษา 72 ภูมิปัญญาท้องถิ่นจังหวัดลพบุรี”

การศึกษาวิจัย เรื่อง   72 พรรษา 72 ภูมิปัญญาท้องถิ่นจังหวัดลพบุรี มีวัตถุประสงค์ 3 ข้อ คือ 1. เพื่อสำรวจและรวบรวมภูมิปัญญาท้องถิ่นจังหวัดลพบุรี จำนวน 72 คน ใน 5 อำเภอ ในจังหวัดลพบุรี เพื่อร่วมเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวรัชกาลที่ 10 เนื่องในวโรกาสมีพระชนมายุครบ 6 รอบ 72 พรรษา 2. เพื่อศึกษาและเผยแพร่องค์ความรู้ภูมิปัญญาท้องถิ่นที่เป็นเอกลักษณ์จังหวัดลพบุรี 3. เพื่อเป็นฐานข้อมูลภูมิปัญญาท้องถิ่นในการพัฒนาและต่อยอด โดย ผู้ศึกษาวิจัยเลือกใช้วิธีวิจัยแบบคุณภาพ (Quantitive Research)  เลือกกลุ่มตัวอย่างแบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บข้อมูลในครั้งนี้คือแบบสอบถามและแบบสัมภาษณ์ที่ได้เตรียมไว้
วิธีการเก็บรวบรวมข้อมูล  เก็บรวบรวมข้อมูลเบื้องต้นจากเอกสาร งานวิจัย วิทยานิพนธ์ สื่ออิเล็คทรอนิคส์  (ออนไลน์) ของหน่วยงานและการลงพื้นที่สำรวจ สอบถาม สัมภาษณ์และโทรศัพท์ถึงภูมิปัญญาท้องถิ่นและผู้เกี่ยวข้อง  โดยใช้แบบสอบถาม แบบสัมภาษณ์เชิงลึก  ใน 5 อำเภอของจังหวัดลพบุรี  ได้แก่ อำเภอเมือง อำเภอบ้านหมี่ อำเภอท่าวุ้ง อำเภอโคกสำโรง และอำเภอพัฒนานิคม สรุปผลได้ดังนี้ 
ตามวัตถุประสงค์ข้อที่ 1 ได้ข้อมูลภูมิปัญญาท้องถิ่นครบทั้ง 9 ด้าน รวม 72 คน ได้แก่ ด้านเกษตรกรรม 12 คน ด้านหัตถกรรมและอุตสาหกรรม 18 คน ด้านการแพทย์แผนไทย 6 คน ด้านการจัดการทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม 2 คน ด้านการจัดการองค์กร 7 คน ด้านศิลปกรรม  6 คน ด้านภาษาและวรรณกรรม 7 คน ด้านปรัชญา ศาสนาและประเพณี 10 คน และด้านโภชนาการ 4 คน  จำนวนของภูมิปัญญา 3 อันดับแรกคือ เกษตรกรรม หัตถกรรมและอุตสาหกรรม และปรัชญา ศาสนาและประเพณี สะท้อนให้เห็นว่า จังหวัดลพบุรีเป็นจังหวัดที่ประชาชนมีอาชีพทางด้านเกษตรกรรมและหัตกรรมเป็นส่วนใหญ่และมีชาติพันธ์ที่หลากหลายที่ยังยึดมั่นในขนบธรรมเนียมประเพณี ศาสนา จึงมีปราชญ์ชาวบ้านทางด้านปรัชญา ศาสนาและประเพณีในทุกพื้นที่ วัตถุประสงค์ข้อที่ 2 และได้องค์ความรู้จากภูมิปัญญาในด้านที่เป็นเอกลักษณ์ของลพบุรีที่ชุมชนสามารถนำไปประยุกต์ใช้ในชีวิตประจำวันได้ เป็นวัตถุประสงค์ข้อที่ 3 นอกจากนี้ ยังพบว่า องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นที่มีส่วนเกี่ยวข้องโดยตรง ให้ความสำคัญกับภูมิปัญญาท้องถิ่นไม่เท่ากัน ข้อมูลภูมิปัญญาท้องถิ่นมีไม่ครบทุกท้องถิ่น การเก็บข้อมูลที่ไม่เป็นมาตรฐานเดียวกัน อาจจะเป็นปัจจัยหนึ่งที่ทำให้ชุมชนในท้องถิ่นไม่ได้ใช้ประโยชน์จากองค์ความรู้เท่าที่ควรและภูมิปัญญาท้องถิ่นส่วนใหญ่ยังไม่ได้รับการส่งเสริมการและการพัฒนาอย่างเป็นระบบจากองค์กรภาครัฐที่เกี่ยวข้อง